пятница, 26 марта 2010 г.

ვიპოვე

სამოთხიდან გამომაძევეს.

ნაწნავი მოვიჭერი და თმა ნულზე გადავიპარსე.
კონიაკის წრუპვას მივყე ხელი და სიგარეტიც მოვქაჩე.
ერთი ეგაა კაბა არ დამიმოკლებია.
აქამდე თუ მარტო თვალით დაცემა მჭირდა და გონებით ვცოდავდი, სხეულიც გავეცი.
ნებით და სურვილით, ვნებით და გაგიჟებით მივეცი სიყვარულს.

მე ღმერთი ვიპოვე.

იყოოო

სახლი ყორედ ქცეულა.
ქალი გადედაკაცებულა.
კაცები გადაშენებულა.
მორიელები მომრავლებულა და კუთხე-კუნჭული აბლაბუდას დაუფარავს.
ნისლია.
ბანზე ვიღაცას მატყლი დარჩენია გასაწეწი. ან კი საბანი რაღად უნდა, ანდა ლეიბი. წამოიხურებს ცოდვებს და მიიძინებს. მე შენ გეტყვი და სიცივე შეაწუხებს ანდა სიზმრები.
კვერცხი გალაყებულა.
მდინარე აღმა მიდის.
ჩვილებს რძის სუნი დაჰკარგვიათ.
ბინდია.
ტანაბრუზგნული ხეები წვიმას ელოდებიან.
დაგვალულ მიწაში უკუნი ჩანს.
აჩონჩხილი სასაფლაო ღამ-ღამობით გოდებს.
სამოთხედან გამომაძევეს.

вторник, 16 марта 2010 г.

შემოძვრა სხივი უკუნი ოთახში.
ჯერ პარვით, მერე გათამამდა და საწოლზეც ამოძვრა.
კედლებსაც გაჰყვა და წინაპრების შავ-თეთრ ფოტოებს სულ ლაპლაპი გაადენინა.
მძინარე გოგო საღამურიდან გამოაძვრინა და ქუჩაში გამოაგდო თმადაუვარცხნელი.
იქით სხვებიც გადაურევია.
გათენდა! ! !

понедельник, 15 марта 2010 г.



ბათურა ერთი თვის იყო, როცა ეს ფოტო გადაუღეთ. ახლა რვა თვისაა, ახლაც უყვარს მუცელზე მოფერება, გაწვება, წკმუტუნებს და ქუდს აქიცინებს.