Показаны сообщения с ярлыком უამისოდ:). Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком უამისოდ:). Показать все сообщения
пятница, 17 сентября 2010 г.
Rachmaninoff plays Rachmaninoff - Elegie . ენკი... ბენკი... სიკლი... სა…
კოტე კაკიტაძე გარდაიცვალა! ჩემი ბლოგის მკითხველი, ჩემი ლექსების წუნმდებელი. მუდმივად შენიშვნებს მაძლევდა. მავსებდა. ბევრი თბილი საუბრები მახსენდება ახლა.
ენკი... ბენკი... სიკლი... სა…
სანამ მოგისაკლისე
შენი გრძელი ნაწნავი,
უკვე სხვამ მიითვისა,
სხვა ეხვია მკლავზე....
დედო ქვასთან ისევ წუხს
შენი ბაფთის ნახევი...
სხვა სამალი იპოვნე,
სხვის შეძახილს აჰყევი.
ნეტავ როდის დავითვლი,
საბოლოოდ, უთვალავს,
თითებშუა მომზირალს
ვინმეს გადაუთვალავს
გაქცეული სიყრმე და
ცასმიკრული თვალები,
შავხუჭუჭა ქოჩორი,
სხვისას ნანაცვალები?
ყურში ისევ ჩამესმის
ენკი... ბენკი... სიკლი... სა...
ამ ფოტოზე არ ჩანხარ,
მზერამ მოგისაკლისა.
შეშინება დაეტყო
დაწვრილებულ კვირისთავს...
მე არ მჯერა, რაც ჭორმა
ჩუმად ჩააგვირისტა.
ენკი... ბენკი... სიკლი... სა...
ენკი... ბენკი... სიკლი... სა!
კოტე კაკიტაძე
вторник, 14 сентября 2010 г.
вторник, 20 июля 2010 г.
მდაა:(
ვაიმე! ! !
ისევ ხელახლა დაიწყო. ისევ უნდა გადავხარშოოოოოოო.
ისევ არაფერი არ უნდა შევიმჩნიოოო.
ისევ უნდა გავიცინოოოოოოოო.
ისევ უნდა ვითვალთმაქცოოოოოოოოოო.
ისევ უნდა გავაგრძელო ,,მკიდიას” როლი.
მეორედ!
არადა ყველაფერი რა დაწყობილ - დაკეცილი მეგონა.
ისევ ხელახლა დაიწყო. ისევ უნდა გადავხარშოოოოოოო.
ისევ არაფერი არ უნდა შევიმჩნიოოო.
ისევ უნდა გავიცინოოოოოოოო.
ისევ უნდა ვითვალთმაქცოოოოოოოოოო.
ისევ უნდა გავაგრძელო ,,მკიდიას” როლი.
მეორედ!
არადა ყველაფერი რა დაწყობილ - დაკეცილი მეგონა.
вторник, 13 июля 2010 г.
მომნატრებიხარ
მონატრებიხარ ფიქრებს.
მონატრებიხარ სულს.
მონატრებიხარ სხეულს.
დაითვალე ათამდე და წამოდი.
მონატრებიხარ თითებს.
მონატრებიხარ თმას.
მონატრებიხარ კისრის მალებს და
ცხრა, რვა, შვიდი, ექვსი .
მონატრებიხარ ზეწარს.
მონატრებიხარ კაქტუსებს.
მონატრებიხარ სახლს.
ხუთი, ოთხი, სამი, ორი, ერთი.
მომნატრებიხარ!
მონატრებიხარ სულს.
მონატრებიხარ სხეულს.
დაითვალე ათამდე და წამოდი.
მონატრებიხარ თითებს.
მონატრებიხარ თმას.
მონატრებიხარ კისრის მალებს და
ცხრა, რვა, შვიდი, ექვსი .
მონატრებიხარ ზეწარს.
მონატრებიხარ კაქტუსებს.
მონატრებიხარ სახლს.
ხუთი, ოთხი, სამი, ორი, ერთი.
მომნატრებიხარ!
пятница, 18 июня 2010 г.
საცერი
ფანჯარას ეხეთქება უშენობა.
სიჩუმე მარტოობის საათებს ითვლის.
ფარდა სახეზე ლამუნისგან გაცრეცილა.
მაგიდაზე გადაბრუნებული ლარნაკის გასწორებასაც არ დაადგა საშველი.
ფოჩებიანი სუფრა პურის ნამცეცებს უდრტდტვინველად იტანს.
უშენობას ვეღარ ვიტან!
სიჩუმე მარტოობის საათებს ითვლის.
ფარდა სახეზე ლამუნისგან გაცრეცილა.
მაგიდაზე გადაბრუნებული ლარნაკის გასწორებასაც არ დაადგა საშველი.
ფოჩებიანი სუფრა პურის ნამცეცებს უდრტდტვინველად იტანს.
უშენობას ვეღარ ვიტან!
среда, 16 июня 2010 г.
ამოირჩიეეეეე
,,ინკლი, ბინკლი , კა-მა -ცინ -კლი, ვიშ -ლა-ძე, ვისი ხელი გინდა შენ ამო-ირჩი -ეეეეეეეე."
თოვდა. . .
ჭრ -ჭრ -ჭრ ხმა მოდიოდა ჩემი ჯარისკაცული ჩექმებიდან.
ჩემს ფეხდადგმულ თოვლზე კვადრატები რჩებოდა.
მდევარი, რომ მყოლოდა ადვილად მომაგნებდა.
მდევარი არ მყავდა.
,,ინკლი, ბინკლი , კა-მა -ცინ -კლი, ვიშ -ლა-ძე, ვისი ხელი გინდა შენ ამო-ირჩი -ეეეეეეეე."
სველ ქვებზე ფეხი მისხლტებოდა.
გვირილების გვირგვინი ძალით , რომ დამაკოსეს თავზე თვალებში მეფხატებოდა და სიარულს მიშლიდა. მომძვრა, არ ამიღია.
ბუჩქებში შევხოხდი და გავიტრუნე, მგონი არც ვსუნთქავდი.
გვირგვინი დავარდნია, ასე წამოსულა - მომესმა ხმა.
როცა გეტყვი ი - ი - ი, მაშინ გამოდიიიიი - მიყვირიან დაბლიდან.
,,სტუკ!”, ,,სტუკ!” მიპოვეს . . .
,,ინკლი, ბინკლი , კა-მა -ცინ -კლი, ვიშ -ლა-ძე, ვისი ხელი გინდა შენ ამო-ირჩი -ეეეეეეეე.”
ფანჯრის რაფაზე ვზივარ, სქელი ფარდა მფარავს.
ოთახში ბოლთას ცემს, რაფიდან ჩამოსვლას ვაპირებ და ყურებში ჩამესმის; ,,არ გამოხვიდეეე”, ფეხებს რაფაზე ვაწყობ და ვიტრუნები.
გავიგონე . . . ,,დავასტუკე” ...
თოვდა. . .
ჭრ -ჭრ -ჭრ ხმა მოდიოდა ჩემი ჯარისკაცული ჩექმებიდან.
ჩემს ფეხდადგმულ თოვლზე კვადრატები რჩებოდა.
მდევარი, რომ მყოლოდა ადვილად მომაგნებდა.
მდევარი არ მყავდა.
,,ინკლი, ბინკლი , კა-მა -ცინ -კლი, ვიშ -ლა-ძე, ვისი ხელი გინდა შენ ამო-ირჩი -ეეეეეეეე."
სველ ქვებზე ფეხი მისხლტებოდა.
გვირილების გვირგვინი ძალით , რომ დამაკოსეს თავზე თვალებში მეფხატებოდა და სიარულს მიშლიდა. მომძვრა, არ ამიღია.
ბუჩქებში შევხოხდი და გავიტრუნე, მგონი არც ვსუნთქავდი.
გვირგვინი დავარდნია, ასე წამოსულა - მომესმა ხმა.
როცა გეტყვი ი - ი - ი, მაშინ გამოდიიიიი - მიყვირიან დაბლიდან.
,,სტუკ!”, ,,სტუკ!” მიპოვეს . . .
,,ინკლი, ბინკლი , კა-მა -ცინ -კლი, ვიშ -ლა-ძე, ვისი ხელი გინდა შენ ამო-ირჩი -ეეეეეეეე.”
ფანჯრის რაფაზე ვზივარ, სქელი ფარდა მფარავს.
ოთახში ბოლთას ცემს, რაფიდან ჩამოსვლას ვაპირებ და ყურებში ჩამესმის; ,,არ გამოხვიდეეე”, ფეხებს რაფაზე ვაწყობ და ვიტრუნები.
გავიგონე . . . ,,დავასტუკე” ...
среда, 19 мая 2010 г.
Бессонница
ისე ცხელა უკვე აღარ მელიფება.
თეთრი კაბა მინდა, გრძელი, გამჭირვალე.
ისევ ისე მინდა მთებში წოწიალი და
ხერთვისის ციხეზე შენ, ჩემზე მოტრფიალე.
ხელის გაწვდენაზე ცა მინდა მქონდეს და
შიშველ ფეხისგულებს ვერ გრძნობდეს ბალახი.
ის ჟრჟჟჟოლვა მინდაა, ცივი, საამო
დააააააააააააააა
,,ჟალ”, ,,ჟალ” ,,ჟალ” ვეღარ დავამთავრე.
თეთრი კაბა მინდა, გრძელი, გამჭირვალე.
ისევ ისე მინდა მთებში წოწიალი და
ხერთვისის ციხეზე შენ, ჩემზე მოტრფიალე.
ხელის გაწვდენაზე ცა მინდა მქონდეს და
შიშველ ფეხისგულებს ვერ გრძნობდეს ბალახი.
ის ჟრჟჟჟოლვა მინდაა, ცივი, საამო
დააააააააააააააა
,,ჟალ”, ,,ჟალ” ,,ჟალ” ვეღარ დავამთავრე.
среда, 3 марта 2010 г.
სულისწასვლამდე მენატრები.
ჭაჭის არაყს უკვე კაკლის გულებისგან ფერი შეეცვალა, კონიაკისფერი გახდა.
შენს ჯემპრს მე რომ მოგიქსოვე გულის მხარეს თვალი წასვლია და ირღვევა.
ეზოში მუხლებამდე ფოთოლი ყრია და ბათურა დანავარდობს გულიანად.
აივნის რიკულებს საღებავი აცლია და მერცხლის ბუდეც ჩამოშლილა ნახევრად.
მეზობლებს საჭორაო საბაბი მიცემიათ და ქირქილს მადევნებენ გავლისას.
მიწასთან მასწორებენ ვინ იცის და რისთვის ვნებისთვის?
სულისწასვლამდე მენატრები.
ჭაჭის არაყს უკვე კაკლის გულებისგან ფერი შეეცვალა, კონიაკისფერი გახდა.
შენს ჯემპრს მე რომ მოგიქსოვე გულის მხარეს თვალი წასვლია და ირღვევა.
ეზოში მუხლებამდე ფოთოლი ყრია და ბათურა დანავარდობს გულიანად.
აივნის რიკულებს საღებავი აცლია და მერცხლის ბუდეც ჩამოშლილა ნახევრად.
მეზობლებს საჭორაო საბაბი მიცემიათ და ქირქილს მადევნებენ გავლისას.
მიწასთან მასწორებენ ვინ იცის და რისთვის ვნებისთვის?
სულისწასვლამდე მენატრები.
ვგჟ
ეს ღამე ჩვენია კალენდარს წავართვი,
ვიგიჟოთ!
თვალი არ მოვხუჭოთ წამითაც,
ვიყვიროთ!
ამიტომ მინდა, რომ ვცხოვრობდეთ კუნძულზე
მუდმივად!
ვიძინოთ სილაზე, ქვიშაზე, ბალახზე.
გუბეში მოსხმარტალე თევზს ხელით იჭერდე.
არ გვინდა სამოსი. შიშველი მიზიდავ! ჩაცმულიც:) ეს ისე ვთქვი, სტროფს მოუხდა და:))
ააუუუ გადავარდი!
კუნძული არა გვაქვს. ღამე კი ჩვენია კალენდარს წავართვი.
ვიგიჟოთ!
თვალი არ მოვხუჭოთ წამითაც,
ვიყვიროთ!
ამიტომ მინდა, რომ ვცხოვრობდეთ კუნძულზე
მუდმივად!
ვიძინოთ სილაზე, ქვიშაზე, ბალახზე.
გუბეში მოსხმარტალე თევზს ხელით იჭერდე.
არ გვინდა სამოსი. შიშველი მიზიდავ! ჩაცმულიც:) ეს ისე ვთქვი, სტროფს მოუხდა და:))
ააუუუ გადავარდი!
კუნძული არა გვაქვს. ღამე კი ჩვენია კალენდარს წავართვი.
вторник, 2 марта 2010 г.
თოვს:)
თოვს.
მურაბას ჩაის ვამატებ და ფანტელებს უყურებ.
ედება სითეთრე მთა-გორებს.
კოხტა გორიდან დაშვება ძნელდება,
სველი ფიფქები აფუჭებს ყველაფერს.
სითეთრე თვალებს ჭრის.
ღამეა.
ცა აქვეა ხელის გაწვდენაზე.
სიცივეს ვეღარ ვგრძნობ.
დაბლა სიბნელეა, მკრთალი ნათურებით.
ვეშვებით.
ქუდს ვკარგავ, სადღაც უკუნეთში.
სუსხი ყელიდან მუცლისკენ მიძვრება.
ვაკეზე ვჩერდებით.
დილაა თოვს ისევ,
დაშვებისას გადაყვლეფილ მუხლზე არაყიან ბამბას გადებ.
თოვს.
მურაბას ჩაის ვამატებ და ფანტელებს უყურებ.
ეს ძველი კადრებიც ფილმივით თვალწინ მიტივტივებს.
თოვს.
მურაბას ჩაის ვამატებ და ფანტელებს უყურებ.
ედება სითეთრე მთა-გორებს.
კოხტა გორიდან დაშვება ძნელდება,
სველი ფიფქები აფუჭებს ყველაფერს.
სითეთრე თვალებს ჭრის.
ღამეა.
ცა აქვეა ხელის გაწვდენაზე.
სიცივეს ვეღარ ვგრძნობ.
დაბლა სიბნელეა, მკრთალი ნათურებით.
ვეშვებით.
ქუდს ვკარგავ, სადღაც უკუნეთში.
სუსხი ყელიდან მუცლისკენ მიძვრება.
ვაკეზე ვჩერდებით.
დილაა თოვს ისევ,
დაშვებისას გადაყვლეფილ მუხლზე არაყიან ბამბას გადებ.
თოვს.
მურაბას ჩაის ვამატებ და ფანტელებს უყურებ.
ეს ძველი კადრებიც ფილმივით თვალწინ მიტივტივებს.
თოვს.
вторник, 16 февраля 2010 г.
მოდი!
არ მინდა დღეები გადიოდეს ასე.
ბალიშს შენი სუნი არ ასდიოდეს და საღებავიან თითს ცხვირზე არ მისმევდე.
განწყობა აღარ მაქვს, თუნდაც გავიდე გარეთ.
თმა დავივარცხნო, ის კაბა ჩავიცვა ასე, რომ გიყვარს და ახლა რომ არ გახსოვს.
ანდა არ იხსენებ, ხოდა ჯინაზე შარვლები მაცვია.ან რა ჯინი ამიტყდა?
არ მინდა უშენოდ მუსიკას უსმენდე, ან წიგნი ვიკითხო. ვისთან დავიცალო??
ჯინსიან მუხლებზე მინდა მოგეფერო და თავი დაგადო.
გრძელი თმა რად მინდა თუ არ მომეფერე:(
ჩაიც გამითავდა. ძველი მაცივრის კარებს შენი ძლიერი ხელი მოენატრა, მე კიდე ძლივს ვაღებ:(
ბუხარი არ ამინთია უკვე რა ხანია.
მოდი! ! ! როცა უკვე საკვამურიდან კვამლი ამოვა გვიან იქნება . . .
ბალიშს შენი სუნი არ ასდიოდეს და საღებავიან თითს ცხვირზე არ მისმევდე.
განწყობა აღარ მაქვს, თუნდაც გავიდე გარეთ.
თმა დავივარცხნო, ის კაბა ჩავიცვა ასე, რომ გიყვარს და ახლა რომ არ გახსოვს.
ანდა არ იხსენებ, ხოდა ჯინაზე შარვლები მაცვია.ან რა ჯინი ამიტყდა?
არ მინდა უშენოდ მუსიკას უსმენდე, ან წიგნი ვიკითხო. ვისთან დავიცალო??
ჯინსიან მუხლებზე მინდა მოგეფერო და თავი დაგადო.
გრძელი თმა რად მინდა თუ არ მომეფერე:(
ჩაიც გამითავდა. ძველი მაცივრის კარებს შენი ძლიერი ხელი მოენატრა, მე კიდე ძლივს ვაღებ:(
ბუხარი არ ამინთია უკვე რა ხანია.
მოდი! ! ! როცა უკვე საკვამურიდან კვამლი ამოვა გვიან იქნება . . .
четверг, 11 февраля 2010 г.
გვირილები
გვირილები ჩამიწენი თმებში.
ყვითელგულა ყვავილები.
ყვითელი ხომ სიძულვილის ნიშანია .
შევცბი.
შენ კი არც კი გინანია, მიმატოვე თქეშში.
მერე არც მე მინანია, მიტოვება შენი.
გვირილები კვლავ აყვავდა, მეც თმა შევიჭერი.
დალალები როგორც გაქრა, ისე გაქრა გრძნობა.
არდა ჩვენს ერთდა ყოფნას არაფერი სჯობდა.
ყვითელგულა ყვავილები.
ყვითელი ხომ სიძულვილის ნიშანია .
შევცბი.
შენ კი არც კი გინანია, მიმატოვე თქეშში.
მერე არც მე მინანია, მიტოვება შენი.
გვირილები კვლავ აყვავდა, მეც თმა შევიჭერი.
დალალები როგორც გაქრა, ისე გაქრა გრძნობა.
არდა ჩვენს ერთდა ყოფნას არაფერი სჯობდა.
გახსოვს?
გახსოვს პეშვით, რომ მომიტანე წყაროს წყალი?
ვერ დავლიე და გეწყინა.
გახსოვს უჩემოდ რომ წახვედი რაჭაში
იქიდან დამირეკე და მერე მე მეწყინა.
ხევსურეთს როგორ ამომადექი?
რაჭაში წამოსვლა მე კი ვერ გავბედე.
შემეშინდა.
ვაითუუუუუუუუ,
ეს ვაითუ ახლაც მაწვალებს
გამიქარწყლეეეეეეეეეე
ანდა გადაჩვევა მასწავლე.
ვერ დავლიე და გეწყინა.
გახსოვს უჩემოდ რომ წახვედი რაჭაში
იქიდან დამირეკე და მერე მე მეწყინა.
ხევსურეთს როგორ ამომადექი?
რაჭაში წამოსვლა მე კი ვერ გავბედე.
შემეშინდა.
ვაითუუუუუუუუ,
ეს ვაითუ ახლაც მაწვალებს
გამიქარწყლეეეეეეეეეე
ანდა გადაჩვევა მასწავლე.
среда, 10 февраля 2010 г.
შენ
მეფიქრება შენზე
ვდგავარ სოფლის ორღობეში, მათოვს თმებზე.
მევსება მკერდი სითბოთი, ვნებით, კვდომით და ჟინით.
მასხოვს ტალღების ტლაშა-ტლუში, ჩვენი ყიჟინით.
მეფიქრება შენზე.
ყაყაჩოების მინდორი მომენატრა, კაბა გახეული გვერდზე.
ვერ მეწეოდი და ხელი წამატანე, თმებიც გამეწეწა ველზე.
ის პატარა ჩანჩქერიც მომენატრა, შიშველი ბანაობაც ტბაში.
რა კარგი იყო, რა კარგი იყო, რა კარგი იყო მაშინ.
ვდგავარ სოფლის ორღობეში, მათოვს თმებზე.
მევსება მკერდი სითბოთი, ვნებით, კვდომით და ჟინით.
მასხოვს ტალღების ტლაშა-ტლუში, ჩვენი ყიჟინით.
მეფიქრება შენზე.
ყაყაჩოების მინდორი მომენატრა, კაბა გახეული გვერდზე.
ვერ მეწეოდი და ხელი წამატანე, თმებიც გამეწეწა ველზე.
ის პატარა ჩანჩქერიც მომენატრა, შიშველი ბანაობაც ტბაში.
რა კარგი იყო, რა კარგი იყო, რა კარგი იყო მაშინ.
ყინვა
ჩვეული პოზა. სადაა მეტამორფოზააააა!
იგივე ბინა.
ისევ ის გულებიანი ზეწარი,
გაჩერებული საათი.
ფანჯარასთან დიდი კაქტუსი და იქიდან უსახო ხედი.
მომბეზრდა.
იგივე ბინა.
ისევ ის გულებიანი ზეწარი,
გაჩერებული საათი.
ფანჯარასთან დიდი კაქტუსი და იქიდან უსახო ხედი.
მომბეზრდა.
пятница, 5 февраля 2010 г.
იიიიიი
ლოდი, დიდი შავი ლოდი ბეჭის დაბლა.
მირჩევნია ყინულის იყოს და დადნეს. თორემ ჰადაჰაააააა
არადა არც დნება და უფრო მძიმდება.
სადამდე გავძლებ, ან სადამდე ვათრევ არ ვიცი.
გაძლებაზე ვარ, ვის ან რის არ ვიცი, თუმცა კი ერთია -უძლებ!
მომ - ენატრეეეეეეეეეეეე
მომ - ხვიე ხელიიიიიიიიიი
მომ - წყურდიიიიიიიიიიიიი
ნუ -მომ - კალიიიიიიიიიიიიიი
მირჩევნია ყინულის იყოს და დადნეს. თორემ ჰადაჰაააააა
არადა არც დნება და უფრო მძიმდება.
სადამდე გავძლებ, ან სადამდე ვათრევ არ ვიცი.
გაძლებაზე ვარ, ვის ან რის არ ვიცი, თუმცა კი ერთია -უძლებ!
მომ - ენატრეეეეეეეეეეეე
მომ - ხვიე ხელიიიიიიიიიი
მომ - წყურდიიიიიიიიიიიიი
ნუ -მომ - კალიიიიიიიიიიიიიი
вторник, 26 января 2010 г.
ლოდინი
დამეკარგე . . .
ორი დღეა არ გამოჩნდი.
გელოდები . . .
ავანთე ბუხარი, სანთელი თაფლის.
შეშის ტაცა-ტკუცში ვშიშობ შენი ფეხის ხმა არ გამომეპაროს.
შალი მოვიხვიე ბებიის თეთრი მატყლის, ფანჯარასთან ვგდავარ და . ..
ჭადიც გამოვაცხე, თხელი, თითები ამჩნევია ზედ.
მეშინია, არა გარეთ სიბნელის და კედლებზე მოსიარულე აჩრდილების,არამედ . . .
ჩაი უკვე რახანია დუღს, მინა დაიორთქლა, მინაზე ჩემს სახელს ვწერ, მიყვარს მეორე დღეს შენს მინაწერს რომ ვპოულობ მის გვერდით.
ჩუმი ნაბიჯებით შემოდიხარ.
ჩანთა ჩვეულებრივ დერეფანში დააგდე, დილით ვპოულობ ყოველთვის.
ვერ ვდიასახლისობ, ისე დაღლილი ვარ შენი მოლოდინით.
ცეცხლის ალს უყურებთ, ბების დროინდელი ეს ტახტი ისე მაგარი აღარ მეჩვენება.
მ ე ძ ი ნ ე ბ ა.
ორი დღეა არ გამოჩნდი.
გელოდები . . .
ავანთე ბუხარი, სანთელი თაფლის.
შეშის ტაცა-ტკუცში ვშიშობ შენი ფეხის ხმა არ გამომეპაროს.
შალი მოვიხვიე ბებიის თეთრი მატყლის, ფანჯარასთან ვგდავარ და . ..
ჭადიც გამოვაცხე, თხელი, თითები ამჩნევია ზედ.
მეშინია, არა გარეთ სიბნელის და კედლებზე მოსიარულე აჩრდილების,არამედ . . .
ჩაი უკვე რახანია დუღს, მინა დაიორთქლა, მინაზე ჩემს სახელს ვწერ, მიყვარს მეორე დღეს შენს მინაწერს რომ ვპოულობ მის გვერდით.
ჩუმი ნაბიჯებით შემოდიხარ.
ჩანთა ჩვეულებრივ დერეფანში დააგდე, დილით ვპოულობ ყოველთვის.
ვერ ვდიასახლისობ, ისე დაღლილი ვარ შენი მოლოდინით.
ცეცხლის ალს უყურებთ, ბების დროინდელი ეს ტახტი ისე მაგარი აღარ მეჩვენება.
მ ე ძ ი ნ ე ბ ა.
საქანელა
ახლა
- საქანელა.
გოგო მაღალკანჭა.
ბიჭი აწოწილი.
თვალის გაპარება აფრიალებულ კაბაზე.
მანამდე
- აიწონა დაიწონა.
გოგო და ბიჭი ხმამაღლა კისკისებენ,
კაბის აფრიალებას ბიჭი ვერ ამჩნევს.
მერე მინდორში ერთად კოტრიალობენ . . .
ეს იყო ბავშვობაში.
საქანელა მაღლა ადის, მაღალკანჭა ტკრციალებს.
საქანელას თოკი გრძნობს აწოწილის ფიქრს, ისე ჟინით უჭერს ბიჭი თითებს.
გოგო ციდან ფეხებს ასხმარტალებს, წამებში დაბლა ჩამოდის და ისევ მიწიერი ხდება.
აფრიალდება საქანელა ჰაერში და თეთრი კოჭებიც ცის ცისფერიდან სხვანაირი ჩანს.
აიწონად დაიწონა ჯობდა, ფიქრობს ბიჭი დანანებით და ცდილობს ცას აღარ ახედოს.
- საქანელა.
გოგო მაღალკანჭა.
ბიჭი აწოწილი.
თვალის გაპარება აფრიალებულ კაბაზე.
მანამდე
- აიწონა დაიწონა.
გოგო და ბიჭი ხმამაღლა კისკისებენ,
კაბის აფრიალებას ბიჭი ვერ ამჩნევს.
მერე მინდორში ერთად კოტრიალობენ . . .
ეს იყო ბავშვობაში.
საქანელა მაღლა ადის, მაღალკანჭა ტკრციალებს.
საქანელას თოკი გრძნობს აწოწილის ფიქრს, ისე ჟინით უჭერს ბიჭი თითებს.
გოგო ციდან ფეხებს ასხმარტალებს, წამებში დაბლა ჩამოდის და ისევ მიწიერი ხდება.
აფრიალდება საქანელა ჰაერში და თეთრი კოჭებიც ცის ცისფერიდან სხვანაირი ჩანს.
აიწონად დაიწონა ჯობდა, ფიქრობს ბიჭი დანანებით და ცდილობს ცას აღარ ახედოს.
понедельник, 25 января 2010 г.
მეფარეეეეეეეე
შენი ხელისგული წვრილი ხაზებით, ჩემს სახეს ისევ ახსოვს.
კარავი მწვანე, თეთრი თოკებით, გონებას შემორჩა.
ისევ თვალწინ მიდგას კოცონის ანთება ქვებით, ასანთი გახსოვს? დაგვეკარგა ქვევით.
შავი თუჯის ქვაბი, დაბლა გამოვართვით ერთ მოსახლეს.
ქვაბიც მოგვცეს და გახსოვს? მეორე დღეს ღვინოც რომ მოგვართვეს?
იმ საღამოს წვიმა ჩამოვიდა კარავში, ჭერად შენ მეფარე.
მერე კი მეფერე, მეფერე, მეფარევ.
ოოოოოოო დიდიხანს იყავი შენ ჩემი მეფარე.
ახლა დაუცველი ვდგავარ, შენად შემიფარეეეეე.
კარავი მწვანე, თეთრი თოკებით, გონებას შემორჩა.
ისევ თვალწინ მიდგას კოცონის ანთება ქვებით, ასანთი გახსოვს? დაგვეკარგა ქვევით.
შავი თუჯის ქვაბი, დაბლა გამოვართვით ერთ მოსახლეს.
ქვაბიც მოგვცეს და გახსოვს? მეორე დღეს ღვინოც რომ მოგვართვეს?
იმ საღამოს წვიმა ჩამოვიდა კარავში, ჭერად შენ მეფარე.
მერე კი მეფერე, მეფერე, მეფარევ.
ოოოოოოო დიდიხანს იყავი შენ ჩემი მეფარე.
ახლა დაუცველი ვდგავარ, შენად შემიფარეეეეე.
Подписаться на:
Сообщения (Atom)