ორი წლის ხარ, კაბებს ირჩევ უკვე - ამას არ ჩავიცმევ. ეს ფუ ლას გავს! ამიტომაც გვაყოლებენ ქუჩაში თვალს - კაბაზე ჟაკეტით და ზემოდან ,,ბოდეთი“ მოსიარულეებს.
არც თმის სამაგრები გიყვარს, ამიტომაც დავდივართ გაძეძილები. შენ დავარცხნა არ გიყვარს, მე კი ვერ ვასწრებ.
უკვე ბევრი ლექსები იცი, ოღონდ ჩემს გარდა არავის უყვები. ველოსიპედს დააქროლებ და შოკოლადი ჩემს თავს გირჩევნია.
უკვე ზღაპრებს მისწორებ, რომლებიც ჩემი გამოგონებულია და ყოველ მოყოლაზე ახალ -ახალ ამბებით ვალამაზებ, შენ მაჩერებ და მეუბნები - ეგ არააა, ეგ არ უთხრაა, ამიტომაც ყოველ ჯერზე თავს ვიმტვრევ სხვა რაღაც მოვიგონო რომ აღარ შემისწორო.
უკვე იცი რომ წვნიანი უნდა ჭამო, დაძალება აღარ გინდა.
უკვე იცი, რომ სტაფილო მარგებელია და აკნატუნებ.
საკმაოდ ჯიუტი ხარ, როცა ბრაზდები უბრალოდ არ მამჩნევ.
ყოველ საღამოს ახალ-ახალ ცეკვებს ვდგამთ, შენ ყოველთვის სოლისტი ხარ.
კატები გიყვარს ჩემგან განსხვავებით და კიდევ ჯარისკაცები, სადაც არ უნდა იდგნენ ყოველთვის მოკრავ ხოლმე თვალს და ეძახი - ჯარისკაცებოო სამშობლოს დამცველებოო!!!
ამ ჩანაწერებს როცა გაიზრდები წაგაკითხებ ალბათ.
მანამდე მინდა ყველა შენი ,,სისულელე“ ჩავიწერო - კურდღელი ჭამს სტაფილოს, ძროხა ჭამს ბალახს, დათვი ჭამს თაფლს, მგელი ჭამს ბებიებს.
