вторник, 12 марта 2013 г.

მთებს იქით . . .

იქ, მთების იქით სახლია, სამკუთხა ლურჯი თავსახურით და ბევრი დიდი ფანჯრებით. ფანჯრებზე ფარდები არ კიდია,  რადგან გარეთ ტყე და გზაა, გზაზე კი საღამოობით ბავშვები და კაცი მოდის. ქალი რომელ ოთახში არ უნდა იყოს მაინც ხედავს გზას და ტყესაც.

იქ, მთების იქით სახლში სითბოა, ხმელი შეშის ტკაცა-ტკუცი ყურსაც ათბობს და ოთახებსაც. კედლებზე ბავშვების ნახატებია ფანქრებითა და ფლომასტერებით  მიხატულები. შემდეგ დედის ხელით ნახატის ავტორის სახელი, ასაკი , წონა და სიმაღლეა  მიწერილი.

ჭრელი გადასაფარებელი ნახევრად ძირსაა მდივნიდან, ზედ ბევრი ბალიშები ყრია და უფრო მეტი სათამაშოები.

სამზარეულოში ჩაი თუხთუხებს, მაგიდაზე  ვაშლის ნამცხვარი დევს გვერდებშემოჭმული თუ ალოკილი. პატარას ხელი სუფრაზე გაუწმენდია.  ბლიანი წინსაფარი გაზის გვერდზე ფრიალებს.

საღამოობით ყველა ოთახში ანთია სინათლე, გარეთაც.  სახლიდან ყვითელი სითბო  მოდის და გამვლელ- გამომვლელს ფანჯარაში შეჭყეტის სურვილი უჩნდებათ. ფანჯრების იქით ბავშვები დახტიან აჩეჩილები, შოკოლადით პირმოთხუპნულები.

სამზარეულოში დედა რაღაც ტკბილს აცხობს,   პატარა ფეხის ფქვილიანი კვალი მისაღებშიც გადის.

ხის ჯამში პური დევს, აფუებული და თეთრი.  გვერდზე თაროზე პატარ ქილებია სხვადასხვა მურაბებით და წარწერებით - მაყვალი, მარწყვი, კენკრა, სმაროდინა.

გარეთ ხის ჯოხით სამკუთხედად აწეული სარეცხის თოკი და ზედ  დაკიდებული ჭრელი წინდები, კაბები, ჯემპრები დაკონკილ ფრანს ჰგავს.

სახლში ვანილის სუნი დგას.

ფერადი ძაფების კალათა ზემოთ კარადის თავზე დევს, ათასჯერ აბურდ-დაბურდეს პატარებმა.

ეს ჩემი სახლია.  

пятница, 1 марта 2013 г.

მიყვარს თვის ბოლო. ხელფასს  ვიღებ და ამიტომაც. ვიცი, რომ ფული საკმარისად მაქვს.  ვყიდულობ  ბევრ   ჩაის  და ბევრ შოკოლადს. 

დღეს მარიამს ,,პრინცესული" (მისი სიტყვებია) კაბა ვუყიდე, გრძელი, ფაშფაშა, ატლასის ქამრითა და ვარდისფერი  ვარდით. 


ახლა სამსახურში ვზივარ, ექვსზე წავალ. კარზე დავაკაკუნებ და დამხვდება კარებთანვე პატარა , თითქმის ჩემი  ,,ვალინკის" სიმაღლე  მარიამი და წარმომიდგენია როგორ გაუხარდება როცა კაბას ამოვიღებ. ბრრრრრრრრრ სიხარულისგან ტანში მამტვრევს რაა!!!!!


გუშინ  ფილმზე  ,,ნატვრის ხეზე" მელაპარაკა. არ მახსოვდა თუ უყურა საერთოდ, არადა უყურებია. ყველაფერი ახსოვდაა, განსაკუთრებით  - ელიოზი, რომ ნატვრისთვალს ეძებდა. მსუქანი ბიჭუნკელა, რომ ბებიას ხელით დაჰყავდა. მამაომ, რომ მატყლი აყარა. კაცმა, რომ ჰაერში ააგდო პატარა ბიჭი და გაუვარდა და ბებია, რომ ტალახში იყო დაჩოქილი. (სიტყვასიტყვით) მარიტა არ ახსოვდა და არც უხსენებია, გამიკივრდა, თუმცა არც მიკითხავს. 


ფიფქია და შვიდ ჯუჯას როცა მიყვება არც მაშინ ახსენებს ფიფქიას რატომღაც, სულ ჯუჯებზე ლაპარაკობს. 


პრინცესებს შარვლები არ აცვიათ  - განაცხადა და დადის კაბებით.


ხოდა ახლა ვეუბნები  - პრინცესები ასე იქცევიან, პრინცესები ჰერკულეს ჭამენ, რძეს სვამენ და მორჯულდა:)  


აღმოაჩინა, რომ პრონცესებს წინსაფრები არ უკეთიათ და ჩაის ტილოს მუხლებზე იფენს, სამაგიეროდ ყველა კაბა და მაისური დაალაქავა.  


სარკის წინ  აღმოაჩინა,  რომ როცა კაბა არ აცვია უშნოა:)  


ლამაზია მხოლოდ ,,პრინცესულ" კაბებში და შიშველი. 


არ სწავლობს ლექსებს და რაც იცოდა ისიც დაავიწყდა. 


,,ნინო ქათამაძე და  ჯგუფი ინსათი მომწონს" მითხრა გუშინ:)) რატომ  მეთქი და ,,ქათამაძეა და იმიტომ, ქათმები მიყვარსო" :)  


გიჯდება ცეკვაზე, თითისწვერებზე დგება და ისე დადის მთელი თუ არა ნახევარი დღე მაინც. 


რამდენიმე დღის წინ აბასთუმანში, ფეხით ვატარე  მამათა მონასტრამდე.  სიწყნარე იყო, ხანდახან თუ ჩაივლიდა მანქანა. მხოლოდ მდინარის ხმა ისმოდა მარიამმა მკითხა  - ტყე ლაპარაკობს?  ხო - მეთქი მეც უპასუხე. ვიციო -  მითხრა  და ხელი გამაშვებინა. 


ხო, ხელფასზე დავიწყე. დღეს სტარბაქსის ყავასაც ვიყიდი და მარიამის ტიტინთან ერთად დავლევ მისაყოლებლის გარეშე:) . 




вторник, 19 февраля 2013 г.

:(

Никогда не возвращайся в те места, где тебе было плохо. Никогда не проси у тех, кто отказал однажды. И больше не подпускай близко тех, кто однажды сделал тебе больно.

четверг, 17 января 2013 г.

ტრალალაა


ახლა ,,აპლიპიხის"  ზეთი მისვია თვალების გარშემო და რეკლამის დამთავრებას ველოდები  ,,ჩემი ცოლის დაქალებს” ვუყურებ. მერე ნინო დამიმესიჯებს  -  ისე მართლა მოგწონს ეს დემნა? დიტო რა კაცია! მეც მივწერ -კაი რა , რა დიტო:) დემნა რა კაცია!  მერე გამეცინება და მეორე  სმს უკვე ხარხარი იქნებაა,  ხარხარი მოვა ნინოსგანაც:))

დემნა თუ დიტო - სამსახურშიც გრძელდება.  არა, სამსახურში დათოც ემატება. გათხოვილი ქალები ამატებენ, სანამ  უცებვე არ გაგვახსენდება, რომ ბევრი საქმე გვაქვს და ოთახში სიწყნარე ისადგურებს. 

საღამოს სადმე დავჯდებით  მე და ნინო და ლუდს დავლევთ. ნინოს ეკიდება გვარიანად, მე არა. ვიწუწუნებთ,  რომ რატომ ვართ მარტო,   როცა მიმტანი რაიმეს მოიტანს  რაც ჩვენ არ შეგვიკვეთია და გვეტყვის გამოგიგზავნეს ან თქვენი გადახდილია, ვბრაზდებით და ვიწყებთ  - ნორმალური აქ არავინ ზის და ნეტავ ვინ გამოგვიგზავნა!  მალევე ვდგებით დიალოგით - წამო რაა,  ახლა არავინ ჩამოგიჯდეს, არავის თავი არ მაქვს. ვტოვებთ ბარს და მოვდივართ.

გზაშიც ისევ ვწუწუნებთ სიმარტოვეზე და სახლებში  მივდივართ.



пятница, 11 января 2013 г.

ე ბ ს უ

ენკი,
ბენკი,
სიკლისა,
უშენობა გულმა უკვე მოისაკლისა.